MYLENE FARMER

Je t'aime mélancolie

J'ai comme une envie

De voir ma vie au lit

Comme une idée fixe

Chaque fois que l'on me dit

La plaie c'est ça :

C'est qu'elle pousse trop vite

La mauvaise herbe nuit

C'est là qu'il me vient une idée :

Pouvoir m'apitoyer

C'est bien ma veine

Je souffre en douce

J'attends ma peine

Sa bouche est si douce

J'ai comme une envie

De voir ma vie au lit

Comme une idée triste

Qui me poursuit la nuit - la nuit - la nuit

Je savoure la nuit

L'idée d'éternité

La mauvaise herbe nuit

Car elle ne meurt jamais

Quand tout est gris

La peine est mon amie

Un long suicide acide

Je t'aime mélancolie

Sentiment qui

Me mène à l'infini

Mélange du pire, de mon désir,

Je t'aime mélancolie

Quand tout est gris

La peine est mon amie

J'ai l'âme humide aussi

Tout mon être chavire

Oh viens je t'en prie

C'est ton amie aussi

C'est l'élixir, de mes délires

Je t'aime mélancolie

J'ai comme une envie

De voir ma vie en l'air

Chaque fois que l'on me dit

C'est de la mauvaise herbe

Et moi je dis :

Qu'une sauvage née

Vaut bien d'être estimée

Après tout elle fait souvent la nique

Aux «trop bien» cultivées, et toc !

C'est bien ma veine

Je souffre en douce

J'attends ma peine

Sa bouche est si douce

J'ai comme une idée

De la moralité

Comme une idée triste

Mais qui ne meurt jamais

En somme c'est ça :

Pour plaire aux jaloux

Il faut être ignorée

Mais là, mais là, mais là, pour le coup

C'est dieu qui m'a planté, alors ?...

---

Paroles : Mylène Farmer

Musique : Laurent Boutonnat

Mi amas vin melankolio

Mi havas kvazaŭ emon

Vidi mian vivon en lito

Kvazaŭ fiksan ideon

Ĉiufoje kiam oni diras al mi

Jen la plago :

Ĉar ĝi kreskas tro rapide

Trudherbo damaĝas

Tiam mi ekhavas ideon :

Al mi eblu kompati

Tio ja estas mia bonŝanco

Mi suferas nerimarkite

Mi atendas mian aflikton

Ties buŝo estas tiel dolĉa

Mi havas kvazaŭ emon

Vidi mian vivon en lito

Kvazaŭ tristan ideon

Kiu persekutas min nokte - nokte - nokte

Mi frandas nokton

Ideon pri eterneco

Trudherbo damaĝas

Ĉar ĝi neniam mortas

Kiam ĉio estas griza

Aflikto estas mia amikino

Longa acida sinmortigo

Mi amas vin melankolio

Sentemo kiu

Kondukas min al senfino

Mikso de plejmalbono, de mia deziro,

Mi amas vin melankolio

Kiam ĉio estas griza

Aflikto estas mia amikino

Mia animo estas ankaŭ malseka

Mia tuta estaĵo sinkas

Ho bonvolu alveni

Estas ankaŭ via amikino

Estas eliksiro de miaj deliroj

Mi amas vin melankolio

Mi havas kvazaŭ emon

Vidi mian vivon en aero

Ĉiufoje kiam oni diras al mi

Tio estas trudherbo

Kaj mi mem diras :

Ke sovaĝulino naskita

Ja indas esti estimata

Ĉiuokaze ĝi ofte spitas

La «tro bone» kulturitajn, nu jen !

Tio ja estas mia bonŝanco

Mi suferas nerimarkite

Mi atendas mian aflikton

Ties buŝo estas tiel dolĉa

Mi havas kvazaŭ ideon

Pri la moraleco

Kvazaŭ tristan ideon

Sed ĝi neniam mortas

Sume temas pri tio :

Por plaĉi al enviuloj

Necesas resti nekonata

Tamen, tamen, tamen, ĉi foje

Ja dio plantis min, nu do ?...

---

Tradukis 21 maj 2003 : Dominik Cornice